Τόσα δίνω, πόσα θες: Τα Λαδάδικα του τότε και του σήμερα

Από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι σήμερα, η ιστορική γειτονιά έχει αλλάξει πολύ

Τα Λαδάδικα αποτελούν μία από τις ιστορικότερες συνοικίες της Θεσσαλονίκης. Τη συγκεκριμένη περιοχή μπορεί να προσεγγίσει κανείς εύκολα, καθώς βρίσκεται σε απόσταση 5 λεπτών, με τα πόδια, από την πλατεία Αριστοτέλους και ακριβώς απέναντι από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Βέβαια, η είσοδος στα Λαδάδικα μπορεί να γίνει από ποικίλες οδούς, όπως η εμπορικότερη της Θεσσαλονίκης, Τσιμισκή, αλλά και από τη Φράγκων, την Ίωνος Δραγούμη ή τη Βενιζέλου (μετά την Πλατεία Ελευθερίας).

Η ιστορική σημασία της περιοχής έγκειται στο σημαντικό ρόλο που διαδραμάτιζε στη συμπρωτεύουσα για πολλούς αιώνες. Τα παλαιότερα χρόνια αποτελούσε μία από τις μεγαλύτερες αγορές χονδρικής πώλησης, στην οποία γινόταν κυρίως εμπόριο προϊόντων λαδιού, εξού και η ονομασία της Λαδάδικα.

Εκεί, βρίσκονταν εγκατεστημένες περίπου 300 μονάδες επιχειρήσεων, στις οποίες απασχολούνταν σχεδόν 1400 εργαζόμενοι. Αξίζει να αναφερθεί ότι η εμπορική σημασία αυτής της συνοικίας ήταν έντονη ακόμα και κατά την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Εξέχουσα παρουσία στα Λαδάδικα, τον προηγούμενο αιώνα, είχε και η εβραϊκή κοινότητα, διαμορφώνοντας την περιοχή σε μία από τις σημαντικότερες εβραϊκές συνοικίες της Θεσσαλονίκης.

Επιπλέον, αρκετοί οίκοι ανοχής και καπηλειά άρχισαν να εμφανίζονται στα Λαδάδικα κάποια χρόνια πριν την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, στερώντας την εμπορική αίγλη της περιοχής και προσδίδοντας σε αυτήν μία διαφορετική αισθητική από αυτή που είχε σχηματιστεί έως τότε. Ωστόσο, η μεγάλη πυρκαγιά το 1917, που κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της συμπρωτεύουσας, είχε ως αποτέλεσμα πολλές επιχειρήσεις στα Λαδάδικα να κλείσουν και η περιοχή να περάσει μία μεγάλη φάση παρακμής. Η άλλοτε λαμπερή συνοικία εγκαταλείφθηκε πλήρως για περίπου 20 χρόνια, έως και το σεισμό το 1978.

Περνώντας στη νέα φάση ζωή των Λαδάδικων, το ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού αποφάσισε να ανακηρύξει το 1985 την περιοχή διατηρητέα, με σκοπό να μην υπάρξουν κι άλλες παρεμβάσεις στον ξεχωριστό αρχιτεκτονικό ρυθμό των κτιρίων της. Με αυτόν τον τρόπο δεν επιτρεπόταν περαιτέρω ανοικοδόμηση και έτσι η αρχιτεκτονική που είχε σχηματιστεί κατά τον 19ο αιώνα παρέμεινε αναλλοίωτη. Για το λόγο αυτό η κατά τα άλλα μικρή συνοικία της Θεσσαλονίκης αποτελεί και ένα αμάγαλμα της παλιάς και σύγχρονης πόλης.

Από τη δεκαετία του ’90 ξεκίνα η διαδικασία ανάπλασης της συγκεκριμένης συνοικίας φτάνοντας  στη σημερινή της μορφή, που αποτελεί κυρίως μία περιοχή ψυχαγωγίας Αυτό συμβαίνει διότι έχει διαμορφωθεί ως ένας εκτεταμένος πεζόδρομος στο κέντρο της πόλης, γεμάτος εστιατόρια, ταβέρνες  και μεζεδοπωλεία με κουζίνα από διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Επίσης στα Λαδάδικα υπάρχουν καφετέριες, bistros και μερικά από τα δημοφιλέστερα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης της Θεσσαλονίκης, καλύπτοντας με αυτό τον τρόπο όλες τις ηλικιακές κατηγορίες και όλα τα γούστα, αφού προτείνουν μορφές διασκέδασης για όλη τη μέρα.

Το σίγουρο είναι πως με μία επίσκεψη στην περιοχή, που μπορεί να διαχειρισθεί μόνο με τα πόδια, κάθε άνθρωπος θα βρει τρόπο να αισθανθεί το παρελθόν και να απολαύσει τη φιλοξενία.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Editor

Ζει στη Θεσσαλονίκη, σπουδάζει στη Θεσσαλονίκη και γράφει για τη Θεσσαλονίκη. Thessaloniki Rules!

No Comments Yet

Comments are closed