Tips για τα Κύθηρα από την Ιωάννα Τσούτσια

Παραλίες, το ωραιότερο φαγητό, ηλιοβασίλεμα και όσα πρέπει να ξέρεις για το νησί

Όλα τα καλοκαίρια της ζωής μου ακούν στην λέξη «Κύθηρα» και όλοι οι χειμώνες φέγγουν με αναπτηράκια που πάνω γράφουν «Κύθηρα». Τα 23 μου χρόνια είναι γεμάτα από καλοκαιρινές αποδράσεις, καλοκαιρινές αναμνήσεις, φίλους καρδιάς, σχέσεις ζωής που φτιάχτηκαν πάνω σε αυτό το νησί. Τελικά, δεν σε καθορίζει ο τόπος που γεννήθηκες αλλά ο τόπος που έχεις κάνει πατρίδα. Και τα Κύθηρα είναι η πατρίδα μου. Στα δικά μου Κύθηρα, λοιπόν, στο νησί που φημολογείται ότι γεννήθηκε η Αφροδίτη, η θεά του έρωτα, θα κάνουμε ένα βαθύ μακροβούτι και θα αναγεννηθούμε αλλάζοντας χρώματα, μυρωδιές, γεύσεις και ενέργεια.

 

Διακόφτι: Και το πλοίο φτάνει. Ελπίζω να μην έχετε πανικοβληθεί από το μεγάλο ταξίδι (Τα Κύθηρα τα βρήκατε!). Βγαίνοντας από το λιμάνι, λοιπόν, κάντε μια βουτιά στα πανέμορφα πρασινοτιρκουάζ νερά και πάρτε την πρώτη δόση Κυθηραϊκού χρώματος.

 

Καλαδί: Τη θεωρούν μια από τις ωραιότερες παραλίες της Ελλάδας και συμφωνώ απόλυτα. Εφοδιαστείτε με αθλητικά παπούτσια, νερά, ντόπια παξιμάδια και ετοιμαστείτε να κατεβείτε τα 150 σκαλιά που θα σας οδηγήσουν σε κάτι μοναδικό. «Πιάστε» βράχο για να σας κάνει σκιά.

 

Αβλέμονας: Όταν πέφτει ο ήλιος και ανάβουν τα μικρά φώτα περιμετρικά του κόλπου, κάντε έναν ρομαντικό περίπατο σε ένα από τα ομορφότερα ψαροχώρια της Ελλάδας. Κι αν ακούσετε ζωντανή μουσική από κάπου, θα είναι σίγουρα από το bar «Αραχτοπωλείο».

 

Μυλοπόταμος: Αφήστε το αμάξι σας στις αρχές του χωριού και ακολουθήστε τη σήμανση που θα σας οδηγήσει σε έναν πραγματικά αξέχαστο περίπατο ανάμεσα σε λεύκες και σε πλατάνια. Τα νερά από τους δυο καταρράκτες της Φόνισσας και της Νεράιδας πέφτουν από ύψος 20 μέτρων και καταλήγουν μέσα σε μια καταπράσινη λίμνη. Πρόπερσι που μπήκα να κάνω μπάνιο τελευταία φορά κατάλαβα πως προήλθε η ονομασία «Φόνισσα». Από το παγωμένο νερό έκανα μέρες να συνέλθω.

 

Αφού, λοιπόν, τελειώσετε τον περίπατο, σταματήστε στην πλατεία του Μυλοποτάμου, καθίστε στον «Πλάτανο» και ζητήστε απ’ την Καλλιόπη να σας πει τι έχει μαγειρέψει σήμερα.  Σας προτείνω κόκορα κρασάτο ή μουσακά!

 

Χώρα: Εδώ είναι ο έρωτας. Εδώ είναι η πατρίδα που λέγαμε. Φάτε το πιο ωραίο πρωινό στη «Fossa» με χειροποίητα αλμυρά και γλυκά και μια υπέροχη θέα στο μπαλκονάκι της. Ανηφορήστε και κάντε μια στάση στην «Βεγγέρα». Ο ιδιοκτήτης της, ο κύριος Γιάννης, προσφέρει παραδοσιακό τσίπουρο, άψογες ομελέτες και πιάτα ημέρας. Αν, όμως, περάσετε ξανά το βραδάκι, ζητήστε του ό,τι γλυκό έχει φτιάξει η γυναίκα του η Ζωή (πεθαίνω για την λεμονόπιτά της). Αλλιώς, βάφλα με σοκολάτα.

Αν και λένε πως μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις δεν μπορώ παρά να μην σας πω για το κάστρο μου. Εκεί, άλλωστε, βαφτίστηκα. Μόλις πατήσετε εκεί η ζωή σας θα πάρει άλλα χρώματα. Όπως αυτό του ηλιοβασιλέματος…

 

Αγαπημένο Mercato: Ο Χρήστος φτιάχνει τα καλύτερα cocktails (δοκιμάστε το cucumber martini). Πάρτε ένα καπέλο από τα διάσπαρτα που θα βρείτε μες στο bar, πιάστε μια κιμωλία και γράψτε στον τοίχο του μαγαζιού. Θα σας αιχμαλωτίσει για τα επόμενα καλοκαίρια.

 

Καψάλι: Αν κατηφορίσετε από την Χώρα θα βρεθείτε στην παραλία του Καψαλιού. Με φόντο το επιβλητικό κάστρο, τα κλασικά πορτοκαλί θαλάσσια ποδήλατα και την γαλήνια ηρεμία της πιο γνωστής παραλίας του νησιού απλώνεται ο καλοκαιρινός παράδεισος γενιών ολόκληρων. Το πιο φρέσκο ψάρι και το καλύτερα μαγειρευτό θα το φάτε στον «Μάγο». Ζητήστε από τον Αντώνη να σας φέρει και βρύα (δεν τα έχει στον κατάλογο). Τα δίνει μόνο σε ιδιαίτερους πελάτες γιατί τα μαζεύει η γυναίκα του από τους βράχους στην διάρκεια του χειμώνα.

 

Vanilia: Ο τέλειος τύπος. Ο Erik. Ξεκίνησε από την Γαλλία και ήρθε στην μέση του πουθενά με την οικογένειά του να φτιάξει creperie στα Κύθηρα. Και τα κατάφερε. Φτιάχνει τις ωραιότερες by far κρέπες στο Καψάλι. Τρελαίνομαι για την κλασική σοκολάτα, μπανάνα μπισκότο. A! Vanilia λένε την κόρη του που βρίσκεται πάντα εκεί να σας εξυπηρετήσει.

 

Πάρτε μια κρύα μπύρα μετά το μπάνιο σας, από το Fox Anglais, και χαρείτε την ηρεμία της θάλασσας διαβάζοντας την «Τεχνολογία του Dreamer», του Ellio D’Anna (το συστήνει η μαμά μου).

 

Υ.Γ.  Από μικρή κρατάω φυλαγμένο ένα κουτί που στο καπάκι του γράφει «Κύθηρα». Κάθε χρόνο το ανοίγω και προσθέτω μέσα και άλλες αναμνήσεις. Βότσαλα, ξανά βότσαλα, ξανά αναπτηράκια, βραχιολάκια ποδιού, μαντήλια, φωτογραφίες, σημειώσεις, ένα παλιό μαγιό, βρίσκω λίγη άμμο… κλάμα και γέλιο. Πολύ γέλιο. Θα μπορούσα να γράφω πολλά για τα Κύθηρα. Πάρα πολλά. Ελπίζω αν φτάσετε ποτέ εκεί να νιώσετε την ίδια ενέργεια που ένιωσα εγώ και όλη μου η παρέα όταν κάναμε τα πρώτα μας βήματα στην πλατεία της Χώρας και από τότε ακόμα οι πατημασιές μας, μας οδηγούν εκεί.